عشق سوزم در استخوان انداخت
گویی آتش به نیستان انداخت
عشق را جا به سینه دادم لیک
او ز صدرم بر آستان انداخت
در چمن ذوق نالهٔ دردم
بلبلان را ز آشیان انداخت
یار تا از نظر فکند مرا
بر زمینم ز آسمان انداخت
در چمن چون دلم فغان برداشت
بلبل از رشک آشیان انداخت
من افتاده‌ای که همچو زمین
هر چه آمد ز آسمان انداخت
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.