شمارهٔ ۴۴
سوخت سودای نگاهت خانمان سرمه را
توتیا کرد آرزویت استخوان سرمه را
مطلب دنبالهٔ چشمت نمی‌دانم که چیست
ای سرت گردم نمی‌فهمم زبان سرمه را
جانب ما تیره‌روزان هم توان کردن نگاه
ای که روشن کرده چشمت دودمان سرمه را
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۴۶از کاوش مژگان تو در سینه دارم خارها
- شمارهٔ ۴۷دام می‌بافند صیادان برای عندلیب
- شمارهٔ ۴۸زین که تب کرده‌ام به درد طلب
- شمارهٔ ۴۹خوار شدیم از وفا در سر کوی حبیب
- شمارهٔ ۵۰چند باشد دیده از دیدار دیدن بی‌نصیب
- شمارهٔ ۵۱همچو صبحم از ازل گشته دم سرد نصیب
- شمارهٔ ۵۲از شانه گر برون فتدم شاند وار دست
- شمارهٔ ۵۳جلوهٔ مستانه کردی عاقبت
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.