شمارهٔ ۴۱
کرده‌ام پیدا تب و تابی که می‌سوزد مرا
شمع‌آسا چشم بی‌خوابی که می‌سوزد مرا
با که می خوردی که من از آتش رشکم کباب
می‌زند موج از رخت آبی که می‌سوزد مرا
می‌توان ساقی ز می آبی زدن بر آتشم
بی تو امشب هست مهتابی که می‌سوزد مرا
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۴۳خداوندا ترحّم را بگو این سختگیران را
- شمارهٔ ۴۴سوخت سودای نگاهت خانمان سرمه را
- شمارهٔ ۴۵ای بسته کمر شکست ما را
- شمارهٔ ۴۶از کاوش مژگان تو در سینه دارم خارها
- شمارهٔ ۴۷دام می‌بافند صیادان برای عندلیب
- شمارهٔ ۴۸زین که تب کرده‌ام به درد طلب
- شمارهٔ ۴۹خوار شدیم از وفا در سر کوی حبیب
- شمارهٔ ۵۰چند باشد دیده از دیدار دیدن بی‌نصیب
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.