پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۴۰

می خورده با رقیب برافروختی چرا

با غیر ساختی و مرا سوختی چرا

آن بی‌زبان شکایت تیغش نکرده بود

همدم دهان زخم مرا دوختی چرا

تحصیل علم جور و جفا خوب کرده‌ای

ظالم وفا و مهر نیاموختی چرا

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۴۲شد اسیرِ آن زنخندان دیده و دانسته دل
  2. شمارهٔ ۴۳خداوندا ترحّم را بگو این سختگیران را
  3. شمارهٔ ۴۴سوخت سودای نگاهت خانمان سرمه را
  4. شمارهٔ ۴۵ای بسته کمر شکست ما را
  5. شمارهٔ ۴۶از کاوش مژگان تو در سینه دارم خارها
  6. شمارهٔ ۴۷دام می‌بافند صیادان برای عندلیب
  7. شمارهٔ ۴۸زین که تب کرده‌ام به درد طلب
  8. شمارهٔ ۴۹خوار شدیم از وفا در سر کوی حبیب
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.