شمارهٔ ۳۸
سر کنم در وصف گیسوی تو هر جا خامه را
رشک سنبل‌زار باغ خلد سازم نامه را
سوختن در کوی این افسردگان بی‌حاصل است
گرم سازم بعد ازین جای دگر هنگامه را
بس که زر را دوست دارد یار سیمین‌پیکرم
تا نباشد کاغذافشانی نخواند نامه را
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۴۰می خورده با رقیب برافروختی چرا
- شمارهٔ ۴۱کرده‌ام پیدا تب و تابی که می‌سوزد مرا
- شمارهٔ ۴۲شد اسیرِ آن زنخندان دیده و دانسته دل
- شمارهٔ ۴۳خداوندا ترحّم را بگو این سختگیران را
- شمارهٔ ۴۴سوخت سودای نگاهت خانمان سرمه را
- شمارهٔ ۴۵ای بسته کمر شکست ما را
- شمارهٔ ۴۶از کاوش مژگان تو در سینه دارم خارها
- شمارهٔ ۴۷دام می‌بافند صیادان برای عندلیب
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.