پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳۰۵

گشای از دل من گر چو کوکنار گره

برآید از اثر بخت بد هزار گره

حساب عقده کار مرا چه می‌پرسی

فتاده است بدین رشته بی‌شمار گره

ز آتش غم او بی‌قراری دارم

که می‌جهد ز دل من سپندوار گره

نکرد گرچه اثر در تو سوز من چو سپند

همین بس است که وا شد مرا ز کار گره

فروغ حسن رسانده به جای کار تو را

که بر جبین تو باشد ستاره‌وار گره

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۰۷تا شدم لای خوار میخانه
  2. شمارهٔ ۳۰۸گرچه شد از عشق حال من تباه
  3. شمارهٔ ۳۰۹گشته تا پیدا ازن رخسار گلگون آبله
  4. شمارهٔ ۳۱۰مرا مست و شیدا تو کردی تو کردی
  5. شمارهٔ ۳۱۱من کیستم به بند محبت فتاده‌ای
  6. شمارهٔ ۳۱۲ای دل نشود رفع ملالی که تو داری
  7. شمارهٔ ۳۱۳به رهت به خون نشستم که گذر کنی نکردی
  8. شمارهٔ ۳۱۴ازان لب یافت از بس ساز و رگ شکرافشانی
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.