اشکم از دیده به صد شور چکیدن دارد
ماجرای دل شوریده شنیدن دارد
کرده‌ای با رخ او دعوی خودآرایی
امشب ای شمع زبان تو بریدن دارد
نرود نقش تو مژگان زدنی از نظرم
ساخت در دیده چنان خانه که دیدن دارد
سر انگشت ندامت نگرفتی به دهن
مگذر از شهد تأسف که چشیدن دارد
ای گل از چاک گریبان چه پریشان شده‌ای
خنده کن جیب تو حظی ز دریدن دارد
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.