ز امید وصالش گرچه دل خشنود می‌گردد
ولی از بیم هجران تو جان نابود می‌گردد
ببوسی زان لب شیرین مرا بنواز پیش از خط
که این جلوه پس از چندی سراسر دود می‌گردد
دم فرصت غنیمت دان و کام تلخ‌کامان ده
که خط چون سبز شد این شیشه زهرآلود می‌گردد
سر و سرمایهٔ خود را زیان کرد از سر زلفش
هنوز این دل ز سودا در هوای سود می‌گردد
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.