پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۴۸

رفت در زهد عمر من بر باد

می‌کشم باده هرچه بادا باد

کردی آخر خراب خانهٔ من

ای غم عشق خانه‌ات آباد

گفتمش رفتم از درت گفتا

سر آوارگی سلامت باد

کندن جان من چو دید از عشق

تیشه از دست کوهکن افتاد

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۵۰طاقتم برد هجر تاب نماند
  2. شمارهٔ ۱۵۱راز درون پرده ز اشکم به در فتاد
  3. شمارهٔ ۱۵۲کس چرا دل به چنین شوخ جفا جو بندد
  4. شمارهٔ ۱۵۳ز دولت تو دلم درد و داغ پیدا کرد
  5. شمارهٔ ۱۵۴هر که را سودای زلف او گریبان‌گیر شد
  6. شمارهٔ ۱۵۵به بالای او هر که دل داده باشد
  7. شمارهٔ ۱۵۶از دوا درد دلم روی به بهبود نکرد
  8. شمارهٔ ۱۵۷من ز دل دل ز من جدا افتاد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.