شمارهٔ ۱۰۶
مرا کشت و کین از دل او نرفت
چه کین بلک چینش ز ابرو نرفت
شئم پیر و مانند زنگی مرا
سیاهی ز مو رفت و از رو نرفت
شدم موی از حسرت آن مگر
خیالش از سر یک سر مو نرفت
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۰۸لبت هنوز نگردیده بود از پان سرخ
- شمارهٔ ۱۰۹محبت با دلش کاری ندارد
- شمارهٔ ۱۱۰دانی محیط فتنه چرا موج می‌زند
- شمارهٔ ۱۱۱به شهرم خرد چند رسوا نماید
- شمارهٔ ۱۱۲بند ز بند من جدا کرد، که کرد؟ یار کرد
- شمارهٔ ۱۱۳رسید یار و در غصه‌ام فراز کنید
- شمارهٔ ۱۱۴در دل آن پرعتاب می‌گردد
- شمارهٔ ۱۱۵گل عیش نچیدم گرچه عهد وصل یار آمد
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.