دل ز چشم و ابروی جانانه می‌گوید سخن
گاه از مسجد گه از میخانه می‌گوید سخن
از خیال گردن ساقی و چشم مست او
دل مدام از شیشه و پیمانه می‌گوید سخن
هست نخل و بید پیش اره یکسان همچنان
عشق با هرکس به یک انداز می‌گوید سخن
بیم تیغ ابروش نگذاشت دم در هیچ‌کس
نرگس او همچنان مستانه می‌گوید سخن
این غزل از پرتو صائب به من واقف رسید
از زبان شمع این پروانه می‌گوید سخن
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.