پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

غزلیات

شمارهٔ ۶۵۰

احوال خراب می نویسم

نقشی بر آب می‌نویسم

وصف رخ نو خط و خوی‌آلود

با مشک و گلاب می‌نویسم

سوز دل خویش سوی آن مست

از اشک کباب می‌نویسم

جز روی کتاب دیدنی نیست

بر پشت کتاب می‌نویسم

تا مرد رقیب من به گورش

آیات عذاب می‌نویسم

هر ذرهٔ خاک درگهش را

خورشید جناب می‌نویسم

مکتوبم شسته گردد از بس

با چشم پرآب می‌نویسم

واقف القاب دلی که خون باد

رسوا و خراب می‌نویسم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵۲بیا ای دلربا گرد تو گردم
  2. شمارهٔ ۶۵۳منت از خون دل شراب دهم
  3. شمارهٔ ۶۵۴این دل گم‌گشته را در زلف خوبان یافتم
  4. شمارهٔ ۶۵۵دل سخت آن بی‌وفا را چه گویم
  5. شمارهٔ ۶۵۶دارم اگرچه دست به کاری که داشتم
  6. شمارهٔ ۶۵۷به آن سیمین‌بدن زر بگذرانم
  7. شمارهٔ ۶۵۸اشک را یافته‌ام پرده‌در خود چه کنم
  8. شمارهٔ ۶۵۹دل در خون طپیده‌ای دارم
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.