پرش به محتوای اصلی
وحیدالزمان قزوینی وحیدالزمان قزوینی

شهرآشوب کوچک

بخش ۱۱ - صفت قصاب

قصابان راست روی رخشان

پر نور چو صُبح عید قربان

دامن ها شان همیشه از خون

چون دامن آسمان شفق گون

چون دیده ی گوسفند قربان

بی شام بود صباح ایشان

سازند، ز خون، کارد، رنگین

با مهر، قران ماه نو بین

وصف مژه های شوخ ایشان

گر نظم کند کسی بسامان

سازد دل را ز شوق پاره

هر مصرع شعر چون قناره

ادامه‌ی شهرآشوب کوچک

  1. بخش ۱۳ - صفت شانه تراشیاز شانه تراش بیقرارم
  2. بخش ۱۴ - صفت کبابیدایم ز نظاره ی کبابی
  3. بخش ۱۵ - صفت خبّازخباز کزو بود فغانم
  4. بخش ۱۶ - صفت کلّه پزگر حرف ز کلّه پز کنم سر
  5. بخش ۱۷ - صفت دلاکدلاک که صاحب سر ماست
  6. بخش ۱۸ - صفت شمّاعیبینی چو جمال شمع ریزان
  7. بخش ۱۹ - صفت صحّافصحاف که دل ز جورش آبست
  8. بخش ۲۰ - صفت حدّادحداد خبر ندارد از درد
همه‌ی شهرآشوب کوچک ←

وحیدالزمان قزوینی درباره‌ی وحیدالزمان قزوینی

عمادالدین میرزا محمدطاهر بن میرزا محمدحسین قزوینی، متخلص به وحید، از شاعران،مورخان و سیاستمداران دوران صفوی است. وی پس از طی مراحل ترقی در سال ۱۰۵۵ هجری قمری مورخ رسمی دربار شاه عباس دوم و مأمور نوشتن تاریخ سلطنت این پادشاه شد. او همچنین بعد از وزارت شیخ علیخان زنگنه یک چند با لقب اعتمادالدوله وزیر اعظم شاه سلیمان گشت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.