پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۵۴۰

دانسته، رو به تیغ نگاه تو آمدم

از خود گذشته بر سر راه تو آمدم

صف بست غمزه ات ز پی قتل دوستان

دشمن شدم به خود، به سپاه تو آمدم

رفتم به جنگ خویش، نگشتم به خود حریف

از خود گریختم به پناه تو آمدم

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۴۲ظلمت شام غم از نور سحر می بینم
  2. شمارهٔ ۵۴۳سرفرازیها کنم چون پای بست او شوم
  3. شمارهٔ ۵۴۴پای از جهان کشیده قراری گرفته ایم
  4. شمارهٔ ۵۴۵بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم
  5. شمارهٔ ۵۴۶داغها دارد دلم از دست بیداد فلک
  6. شمارهٔ ۵۴۷تا تیر در کمان بود، رنگ نشان ندیدم
  7. شمارهٔ ۵۴۸نشوم چرا سیه رو، که چو مردمان دیده
  8. شمارهٔ ۵۴۹شب خدنگ ناله ای بر آسمان انداختم
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.