پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۵۴۳

سرفرازیها کنم چون پای بست او شوم

از همه بالاترم، گر زیردست او شوم

غیر آن بت را پرستیدن به معنی ناحق است

حق پرستی می کنم گر بت پرست او شوم

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۴۵بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم
  2. شمارهٔ ۵۴۶داغها دارد دلم از دست بیداد فلک
  3. شمارهٔ ۵۴۷تا تیر در کمان بود، رنگ نشان ندیدم
  4. شمارهٔ ۵۴۸نشوم چرا سیه رو، که چو مردمان دیده
  5. شمارهٔ ۵۴۹شب خدنگ ناله ای بر آسمان انداختم
  6. شمارهٔ ۵۵۰برگل فکنم دست رد و روی تو گیرم
  7. شمارهٔ ۵۵۱مجروح چون کلیدیم، ما از زبان مردم
  8. شمارهٔ ۵۵۲گریه شادی ز مینای شراب آموختم
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.