پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۵۱۷

این که هستی خوانده ای، از نیستی هم کمتر است

سایه ای باشد وجود ما ز دیوار عدم

نوبهار باغ هستی یک دو روزی بیش نیست

رو نمی آرد خزان هرگز به گلزار عدم

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۱۹جنون در چوب گل پیچد ز سودایی که من دارم
  2. شمارهٔ ۵۲۰قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیست
  3. شمارهٔ ۵۲۱کسی به چشم تو از ناز در نمی آید
  4. شمارهٔ ۵۲۲یاد مستان ندهد آدم هشیار، سرود
  5. شمارهٔ ۵۲۳می زنم گام و ندارم خبری
  6. شمارهٔ ۵۲۴نرگسم، نرگس، ندارم از طرب جز تهمتی
  7. شمارهٔ ۵۲۵مویی شده ام، به که به موی تو بسازم
  8. شمارهٔ ۵۲۶دستم نگشت با گل داغ تو آشنا
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.