شمارهٔ ۳۹۲

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

1. شمارهٔ ۳۹۴عشوه بیرون نمی رود ز تنش
2. شمارهٔ ۳۹۵در بزمگاه وصل چو نوبت به ما رسد
3. شمارهٔ ۳۹۶خاک غربت شود اندوه وطن را درمان
4. شمارهٔ ۳۹۷پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروان
5. شمارهٔ ۳۹۸دندان ستم بر همه تیز است فلک را
6. شمارهٔ ۳۹۹نخندد چون دلم بر شانه، کز راه تهیدستی
7. شمارهٔ ۴۰۰بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد
8. شمارهٔ ۴۰۱یکقلم از من نیاید رو سفیدی در وجود