پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۹۱با روی تو خورشید جهانگرد چه باشد
  2. شمارهٔ ۳۹۲با رنگ نوبهاری، چون در خزان برآیی
  3. شمارهٔ ۳۹۳نکنم باور ازان سست وفا، عهد وصال
  4. شمارهٔ ۳۹۴عشوه بیرون نمی رود ز تنش
  5. شمارهٔ ۳۹۵در بزمگاه وصل چو نوبت به ما رسد
  6. شمارهٔ ۳۹۶خاک غربت شود اندوه وطن را درمان
  7. شمارهٔ ۳۹۷پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروان
  8. شمارهٔ ۳۹۸دندان ستم بر همه تیز است فلک را
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.