پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷۸لبت چگونه دلم را به وعده شاد ندارد
  2. شمارهٔ ۳۷۹ز بس به اهل وطن می کشد دلم در هند
  3. شمارهٔ ۳۸۰بر سر تردامنی، دوزخ ز جانم تاب برد
  4. شمارهٔ ۳۸۱با درد من دوای کسی سازگار نیست
  5. شمارهٔ ۳۸۲این یک دم نابود، چه باشد چه نباشد
  6. شمارهٔ ۳۸۳کس به فریاد جرس گر نرسد، جا دارد
  7. شمارهٔ ۳۸۴اشکم نمی کشد پای، از راه کوچه گردی
  8. شمارهٔ ۳۸۵شانه روشن کرد چشمم را و زلفش تیره ساخت
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.