شمارهٔ ۳۷۷

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

1. شمارهٔ ۳۷۹ز بس به اهل وطن می کشد دلم در هند
2. شمارهٔ ۳۸۰بر سر تردامنی، دوزخ ز جانم تاب برد
3. شمارهٔ ۳۸۱با درد من دوای کسی سازگار نیست
4. شمارهٔ ۳۸۲این یک دم نابود، چه باشد چه نباشد
5. شمارهٔ ۳۸۳کس به فریاد جرس گر نرسد، جا دارد
6. شمارهٔ ۳۸۴اشکم نمی کشد پای، از راه کوچه گردی
7. شمارهٔ ۳۸۵شانه روشن کرد چشمم را و زلفش تیره ساخت
8. شمارهٔ ۳۸۶سرزلف ترا تا دید دل، از پای می افتد