پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۳۷۴

در ساز فغانم ره آواز غلط شد

از زمزمه ام نغمه دمساز غلط شد

پیچید صدا در چمن از نغمه بلبل

چندان که رگ گل به رگ ساز غلط شد

در باغ تمنا چو گشودیم پرو بال

از هر طرف اندازه پرواز غلط شد

درمانده اصلاح غلط زار سلوکم

هرجا پی اصلاح شدم، باز غلط شد

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷۶در شب وصل، نمایان شدن صبح فراق
  2. شمارهٔ ۳۷۷از خشکسال، رند قدح نوش را چه غم
  3. شمارهٔ ۳۷۸لبت چگونه دلم را به وعده شاد ندارد
  4. شمارهٔ ۳۷۹ز بس به اهل وطن می کشد دلم در هند
  5. شمارهٔ ۳۸۰بر سر تردامنی، دوزخ ز جانم تاب برد
  6. شمارهٔ ۳۸۱با درد من دوای کسی سازگار نیست
  7. شمارهٔ ۳۸۲این یک دم نابود، چه باشد چه نباشد
  8. شمارهٔ ۳۸۳کس به فریاد جرس گر نرسد، جا دارد
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.