پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۲۲

گر افسرده گر سرکش است آه من

جگر گوشه آتش است آه من

ز سودای او در به در گشته است

عزیز است و خواری کش است آه من

به دست جگر کرد صید اثر

خدنگ اثر ترکش است آه من

کند با دلم شعله نسبت درست

نسب نامه آتش است آه من

به یاد قدی می گدازم اسیر

عجب نیست گر سرکش است آه من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲۴دچارم گر شود آیینه گوید سیر باغ است این
  2. شمارهٔ ۸۲۵چشم بیگانگی پناه ببین
  3. شمارهٔ ۸۲۶بیا و در دلم ای وحشت آشنا بنشین
  4. شمارهٔ ۸۲۷سروری چنین و جلوه رعنایی اینچنین
  5. شمارهٔ ۸۲۸صبر و شکیب دیده و جان و دلم از او
  6. شمارهٔ ۸۲۹سرو رعنا غبار جلوه او
  7. شمارهٔ ۸۳۰رو دیده ام زگرمی بی اختیار تو
  8. شمارهٔ ۸۳۱بیا در آتشم افکن بگو ببین و برو
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.