پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۲

فرزانگی در آتش غفلت سپند کیست

دیوانگی شکار و رهایی کمند کیست

خاکم به باد رفت و غبارم ز جا نخاست

معمار من طبیعت مشگل پسند کیست

رشک شبم در آتش پروانگی گداخت

تا صبح عندلیب گل غنچه خندکیست

گردم ز بوی گل به هوا دام می کشد

رعنا تذرو جلوه رعنا سمند کیست

مستان طلسم توبه شکستن به نام من

تکلیف آشنائی ساقی به پند کیست

گشتم ز برق تازی آن جستجو غبار

شب سرگذشته که سحر تیغ بند کیست

دل مشق ناله پیش رهایی کند اسیر

این غنچه سایه پرور سرو بلند کیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۴فیض بیداری مسیح بخت آلود کیست
  2. شمارهٔ ۳۳۵نمی داند محبت درهم از کیست
  3. شمارهٔ ۳۳۶بوی چمن ز خانه به دوشان شوق کیست
  4. شمارهٔ ۳۳۷گلزارها ز اشک جگرتاب چشم کیست
  5. شمارهٔ ۳۳۸جنون بوی گل افسانه کیست
  6. شمارهٔ ۳۳۹بی غرض چون گردد الفت محرم و بیگانه کیست
  7. شمارهٔ ۳۴۰گریه بیقرار پیدا نیست
  8. شمارهٔ ۳۴۱رفت از پیر و جوان طاقت و کس پیدا نیست
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.