پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۴

شاه ما در همه جهان طاق است

بس کریم و لطیف اخلاق است

ما به او نیک نیک مشتاقیم

او به ما نیز نیک مشتاق است

هر که او دوستدار یاران است

یاری یار یار مصداق است

سخن عاقلان دگر باشد

قول ما گفته های عشاق است

جام با زهر را چه می نوشی

می عشقش بجو که تریاق است

سهل باشد هزار جان در عشق

نفسی در فراق او شاق است

نعمت الله که میر مستان است

سید عاشقان آفاق است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۷۶عقل از ما کنار کرد و برفت
  2. غزل شمارهٔ ۲۷۷شهر دل در ولایت عشق است
  3. غزل شمارهٔ ۲۷۸دل مسند پادشاه عشق است
  4. غزل شمارهٔ ۲۷۹درد دل درمان جان عاشق است
  5. غزل شمارهٔ ۲۸۰دم مزن ای دل که آن سر نازک است
  6. غزل شمارهٔ ۲۸۱مخزن اسرار سبحانی دل است
  7. غزل شمارهٔ ۲۸۲مرغ صحرائی به دریا مایل است
  8. غزل شمارهٔ ۲۸۳دردمندیم و دوا درد دل است
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.