پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۵۵

جان ما با صحبت جانی خوش است

صحبتم با آنکه می دانی خوش است

ملک ماهان است و ما چون آفتاب

مهر ما با ماه ماهانی خوش است

پادشاهی می کنم از عشق او

آری آری ذوق سلطانی خوش است

از سر ذوق است این گفتار ما

گر بدانی این سخن دانی خوش است

سید ما در همه عالم یکیست

جامع مجموع اگر خوانی خوش است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۵۷جان ما با ما در این دریا نشست
  2. غزل شمارهٔ ۲۵۸هر که او با ما درین دریا نشست
  3. غزل شمارهٔ ۲۵۹هرکه او با ما در این دریا نشست
  4. غزل شمارهٔ ۲۶۰بی نوائی نوای درویش است
  5. غزل شمارهٔ ۲۶۱بیا که جان و دلم در هوای درویش است
  6. غزل شمارهٔ ۲۶۲دل سرمست ما ز جان بگذشت
  7. غزل شمارهٔ ۲۶۳نعمت الله از این و آن بگذشت
  8. غزل شمارهٔ ۲۶۴رمضان آمد و روان بگذشت
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.