پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۲۷

هر کجا صورتی است در نظرم

شاهد معنثی در او نگرم

گوهر حقه‌های جوهریی

بر سر چارسو همی نگرم

نقد گنجینهٔ جهان دارم

لاجرم پادشاه بحر و برم

نعمت‌اللهم وز آل حسین

به امینی امانتی سپرم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۲۹ای نفس شوخ چشم مرو در قفای نان
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۳۰دل که باشد گر نباشد بندهٔ فرمان من
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۳۱راحت جانم توئی ای جان و ای جانان من
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۳۲جانم فدای جان تو ای جان و ای جانان من
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۳۳ای به نور روی تو روشن دو چشم جان من
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۳۴رحمتی کن بر دل و بر جان من
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۳۵صدهزار آئینه دارد یار من
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۳۶در چشم من آن نور است ای نور دو چشم من
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.