پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۲۸

اسم او گنج است و عالم چون طلسم

در طلسمش یافتم این گنج اسم

این طلسم و گنج باشد در ظهور

در حقیقت عین گنج آمد طلسم

ساغر و می نزد سرمستان یکی است

نام راحش روح و نام جام جسم

این معانی دارد و آن یک بیان

نعمت‌اللّه جمع کرده هر دو قسم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۳۰دل که باشد گر نباشد بندهٔ فرمان من
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۳۱راحت جانم توئی ای جان و ای جانان من
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۳۲جانم فدای جان تو ای جان و ای جانان من
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۳۳ای به نور روی تو روشن دو چشم جان من
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۳۴رحمتی کن بر دل و بر جان من
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۳۵صدهزار آئینه دارد یار من
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۳۶در چشم من آن نور است ای نور دو چشم من
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۳۷ساقی سرمست رندان می دهد جامی به من
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.