پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۹۱

همه جا طالب وصال توایم

در همه حال در خیال تو ایم

از ازل عاشقیم تا به ابد

همچنان عاشق جمال تو ایم

تو امامی و ما همه ماموم

تابع قول و فعل و حال تو ایم

ما و گل هر دو خوش بهم باشیم

زان که ما هر دو یک کمال تو ایم

ساغر می بیار و ما را ده

که به جان تشنهٔ زلال تو ایم

خوش مثالی نوشته ام به مثل

حرفی از خط بی مثال تو ایم

حکم ما را نشان کن ای سید

به نشانی که ما زآل تو ایم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱۹۳زنده به حیات عشق اوئیم
  2. غزل شمارهٔ ۱۱۹۴چنانکه عشق بگوید به ما چنان گوئیم
  3. غزل شمارهٔ ۱۱۹۵از ازل تا به ابد آینه دار اوئیم
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۹۶ما مظهر نور مصطفائیم
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۹۷ما خود بینیم و خود نمائیم
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۹۸غرقهٔ بحر بیکران مائیم
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۹۹ما عاشق و مستیم و طلبکار خدائیم
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۰۰ما بندهٔ مطلق خدائیم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.