پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۹۶

ما مظهر نور مصطفائیم

ما منبع سر مرتضائیم

ما فاتحهٔ کتاب عشقیم

ما صوفی صفهٔ صفائیم

ما سر خلیفهٔ زمینیم

ما نور صحیفهٔ سمائیم

ما کاشف معنی کلامیم

ما واصف صورت شمائیم

ما صدرنشین کوی عشقیم

ما صوفی صفهٔ صفائیم

ما گوهر بحر بیکرانیم

ما مخزن گنج پادشاهیم

ما جامع جمله اسمهائیم

ما جام جم جهان نمائیم

در شرع طریقت و حقیقت

ما بلبل و هدهد و همائیم

سیمرغ حقیقت است سید

ما باز فضای کبریائیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱۹۸غرقهٔ بحر بیکران مائیم
  2. غزل شمارهٔ ۱۱۹۹ما عاشق و مستیم و طلبکار خدائیم
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۰۰ما بندهٔ مطلق خدائیم
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۰۱بندهٔ سید سرمستانیم
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۰۲به سر خواجه که ما مستانیم
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۰۳ما مرشد عشاق خرابات جهانیم
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۰۴مستیم و خرابیم و گرفتار فلانیم
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۰۵ظاهراً جسم و باطناً جانیم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.