پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۷۲

باز هوای تو هوس کرده ایم

از هوس غیر تو بس کرده ایم

تا هوس عشق تو کردیم ما

در هَوست ترک هوس کرده ایم

در هوس شکر لعل لبت

طوطی جان را چو مگس کرده ایم

منزل ما چون حرم کعبه شد

ترک هیاهوی جرس کرده ایم

صبح سعادت چو به ما رو نمود

پشت بر آشوب عسس کرده ایم

مرغ دل ما چو پریدن گرفت

ما به هوا ترک قفس کرده ایم

همدم سید چو توئی هر نفس

یاد مراعات نفس کرده ایم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱۷۴عشق او در بحر و در بر دیده ایم
  2. غزل شمارهٔ ۱۱۷۵روشنی چشم جان ازنور جانان دیده ایم
  3. غزل شمارهٔ ۱۱۷۶تا به نور روی خوب او جمالش دیده ایم
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۷۷یک نظر از اهل دل تا دیده ایم
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۷۸تا خیال روی او در آب دیده دیده ایم
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۷۹تا بیانش در کنار آورده ایم
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۸۰درس عشق از دفتر جان خوانده ایم
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۸۱در خرابات مغان مست و خراب افتاده‌ایم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.