پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

غزلیات

شمارهٔ ۳۰

ای دل از این ناله گر تاثیر می‌خواهی ندارد

با دمی زان لعتب کشمیر می‌خواهی ندارد

سرنوشت ما شده روز ازل در نامرادی

گر تو از حکم قضا تغییر می‌خواهی ندارد

یار چون رفت از برت ای جان به رفتن شو مهیا

بعد از این از عمر گر تخیر میخواهی ندارد

یا زخم گیشو و چشم و رخش قطع نظر کن

یا که راحت گر که از زنجیر می‌خواهی ندارد

کشته ابروی چالاکش برد فیض شهادت

درک این لذت گر از شمشیر می‌خواهی ندارد

سینه را بنما هدف در نزد این ابر و کمانها

گر تو از کیش و فاجز تیر می‌خواهی ندارد

دیده باید بست از اول تا دل خود را نبازی

چون نبستی (صامتا) تدبیر می‌خواهی ندارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲قیمت به خود از عشق تو ارزان بگذارد
  2. شمارهٔ ۳۳طره صیادی مرا در زلف خود زنجیر کرد
  3. شمارهٔ ۳۴غمت آن روز که جا در دل ویرانم کرد
  4. شمارهٔ ۳۵دو شینه دل از دوری دلبر گله می‌کرد
  5. شمارهٔ ۳۶دلم بهانه رویت زیاد می‌گیرد
  6. شمارهٔ ۳۷دگر دل بهر بدنامی ره تدبیر می‌گیرد
  7. شمارهٔ ۳۸در این ویران سر بی‌جا کسی منزل نمی‌گیرد
  8. شمارهٔ ۳۹هر زمان بویی از آن جعد سمن‌سا می‌رسد
همه‌ی غزلیات ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.