غزل شمارهٔ ۳۰۲

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۳۰۴مسکین تنم به بویت، خو کرده است با جان
2. غزل شمارهٔ ۳۰۵هر که را مقصود، حسن عارض است از دلبران
3. غزل شمارهٔ ۳۰۶ای چین سر زلفت، ماوای دل سلمان
4. غزل شمارهٔ ۳۰۷من هشیار با مستان ندارم روی بنشستن
5. غزل شمارهٔ ۳۰۸تا کی آخر خاطر اندر بند هجران داشتن؟
6. غزل شمارهٔ ۳۰۹نخواهم از سر کویش، به صد چندین جفا رفتن
7. غزل شمارهٔ ۳۱۰خجالت دارم از کویت، ز بس درد سر آوردن
8. غزل شمارهٔ ۳۱۱خیال خود همه باید، ز سر به در کردن