پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۲۹

زهی ز نور جبین تو در حجاب چراغ

به پیش روی تو گل چون در آفتاب چراغ

چنان که گل ز چمن خوش کنند گلچینان

کند به بزم تو پروانه انتخاب چراغ

ز رشک نور رخت از فتیله معلوم است

که خورده است چه مقدار پیچ و تاب چراغ

کمندافکن بام فلک بود شب ها

ز برق نور به بزم تو چون شهاب چراغ

دلم ز دیدن تیغت به سینه می لرزد

چو صبح سر زند، آید به اضطراب چراغ

ز شوق بزم تو از آب چشم در فانوس

نهاده است گل خویش را در آب چراغ

چو آفتاب به وصف جمال دوست سلیم

نوشته از پر پروانه صد کتاب چراغ

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۳۱ز تاب گل ز بس افروخت آشیانهٔ مرغ
  2. شمارهٔ ۷۳۲چون کند در انجمن تاب رخش روشن چراغ
  3. شمارهٔ ۷۳۳حرف گل و حدیث بهار و خزان دروغ
  4. شمارهٔ ۷۳۴آهم اثر نیافت ز فریاد بی وقوف
  5. شمارهٔ ۷۳۵کنم به جام می اوقات عمر چون جم صرف
  6. شمارهٔ ۷۳۶دایم از بخت سیه بر خویش پیچانم چو زلف
  7. شمارهٔ ۷۳۷چو غنچه در گرهی بند، نقد خود ز تلف
  8. شمارهٔ ۷۳۸آتش به باغ زد ز خزان روزگار حیف
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.