پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۶۳۵

مستان تواند خسته ای چند

چون توبه ی خود، شکسته ای چند

در کوی تو همچو مرغ بسمل

برخاسته و نشسته ای چند

شاید به عدم قرار گیرند

چون برق ز خویش جسته ای چند

دارم به بساط همچو طاووس

آیینه ی زنگ بسته ای چند

گر ذوق سخن سلیم داری

داریم شکسته بسته ای چند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳۷به بی‌پروایی ما غافلان، تقدیر می‌خندد
  2. شمارهٔ ۶۳۸به عشق، کار جز از دست من نمی آید
  3. شمارهٔ ۶۳۹چه شد نگاه تو گر شرم ما نگه دارد
  4. شمارهٔ ۶۴۰از غم هرکسی این سوخته تن می لرزد
  5. شمارهٔ ۶۴۱سوی وطن ز ناله ام آشوب می برد
  6. شمارهٔ ۶۴۲چو در غمخانهٔ ما آید آن دلبر نمی‌ماند
  7. شمارهٔ ۶۴۳کینهٔ ما را از او صبر و تحمل می‌کشد
  8. شمارهٔ ۶۴۴دو روز عمر که خواه و نخواه می گذرد
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.