پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۴۷۹

نکته سنجان! صفحه را از وصف می گلگون کنید

مصرعی در پای هر سرو چمن موزون کنید

شورش ایشان ز مستی نیست، از دیوانگی‌ست

بلبلان را از چمن با چوب گل بیرون کنید

در مزاج هرکسی باشد شرابی سازگار

نوبت ما چون رسد، پیمانه را پرخون کنید

خوش بساط سبزه ای افکنده در صحرا بهار

آهوان خوش باشد، اما کفش را بیرون کنید!

شمع را کی می‌گذارد باد در صحرا سلیم

نقش لیلی را چراغ تربت مجنون کنید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۸۱حریر شعله ی ما را در آب می بافند
  2. شمارهٔ ۴۸۲در چمن ای گلرخان تا چند منزل خوش کنید
  3. شمارهٔ ۴۸۳خوش آنکه دوستی از دوست باخبر گردد
  4. شمارهٔ ۴۸۴برگ عیشی قسمت ما نیست در بستان هند
  5. شمارهٔ ۴۸۵نگاه از شوق دیدارت به چشم من نمی‌گنجد
  6. شمارهٔ ۴۸۶رفت اشکم که سری بر گذر یار کشد
  7. شمارهٔ ۴۸۷دارم دلی که پای ز هر گلشنی کشید
  8. شمارهٔ ۴۸۸دل حزین عجبی نیست کز نوا افتد
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.