پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۰

معنی رنگین به هر اندیشه نیست

نقش شیرین جوهر هر تیشه نیست

غیر او در دل نمی گنجد مرا

ای پری، جای تو در این شیشه نیست

نیست پاکان را تعلق در جهان

عقد دندان گهر را ریشه نیست

در جنون از سنگ طفلانم چه باک

این حصار آهن است، از شیشه نیست

از گرفتاری چرا نالم سلیم؟

فکر آزادی چو در اندیشه نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۱۲شبم این روشنی کز آه دیده ست
  2. شمارهٔ ۳۱۳در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست
  3. شمارهٔ ۳۱۴کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاست
  4. شمارهٔ ۳۱۵شور عجبی در چمن از بلبل صبح است
  5. شمارهٔ ۳۱۶آفت باد خزان را می توان معذور داشت
  6. شمارهٔ ۳۱۷مقیم کوی عشق از قید هر تکلیف آزاد است
  7. شمارهٔ ۳۱۸به سینه ام ز غمت داغ بر سر داغ است
  8. شمارهٔ ۳۱۹همچو مرغان قفس ما را ز گل بویی بس است
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.