پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰۳

دل بی لب او خراب خفته ست

مستی ز غم شراب خفته ست

در خاک، دلم به یاد تیغش

چون تشنه به یاد آب خفته ست

زلف تو همیشه از نزاکت

در دامن پیچ و تاب خفته ست

چشم سیه تو چون غریبان

بیمار در آفتاب خفته است

از گریه سلیم بی تو امشب

چون موج به روی آب خفته ست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۵دلم ز نسبت روی تو مهربان گل است
  2. شمارهٔ ۲۰۶ای خوش آن آزاده ای کو در به روی کام بست
  3. شمارهٔ ۲۰۷به گلشن بی تو سروم دود آه است
  4. شمارهٔ ۲۰۸همچو بلبل دلم غمین گل است
  5. شمارهٔ ۲۰۹چو شعله گرم درآمد، چو گل به تاب نشست
  6. شمارهٔ ۲۱۰با نسیم صبح شمع خلوت من سرکش است
  7. شمارهٔ ۲۱۱بر سر عشق تو هرکس هست با من دشمن است
  8. شمارهٔ ۲۱۲نارسایی به هنر در همه جا همراه است
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.