پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰۱

دلا ز دام صفیری به گلستان بفرست

به دست ناله دعایی به بلبلان بفرست

کسی قبول ندارد که در قفس هستی

پری برای نشانی به آشیان بفرست

تهی مدار چمن را ز گلشن آرایی

اگر بهار نیاید، پی خزان بفرست

شبی به خلوت خود آفتاب را بطلب

پی سفارش من پیش آسمان بفرست

به هر کجا که بود دلخوشی، بهشت آنجاست

گلی سلیم ز گلخن به باغبان بفرست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۳دل بی لب او خراب خفته ست
  2. شمارهٔ ۲۰۴کی بزم اسیران ترا شمع و چراغ است
  3. شمارهٔ ۲۰۵دلم ز نسبت روی تو مهربان گل است
  4. شمارهٔ ۲۰۶ای خوش آن آزاده ای کو در به روی کام بست
  5. شمارهٔ ۲۰۷به گلشن بی تو سروم دود آه است
  6. شمارهٔ ۲۰۸همچو بلبل دلم غمین گل است
  7. شمارهٔ ۲۰۹چو شعله گرم درآمد، چو گل به تاب نشست
  8. شمارهٔ ۲۱۰با نسیم صبح شمع خلوت من سرکش است
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.