پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰۰

باغبان را چشم لطف از مصلحت بر سوی ماست

احتیاج زعفران زارش به آب روی ماست

قوت رفتار می خواهیم و توفیق طلب

کاسهٔ دریوزهٔ ما کاسهٔ زانوی ماست

کارهای کوهکن را فرصت شهرت نداد

باطل السحری که از عشق تو بر بازوی ماست

هر که بر صاحبدلان بگذشت، فیضی می برد

ما سبوی باده ایم و جام در پهلوی ماست

عمر جاویدی ز هر مصرع شود حاصل سلیم

آبروی چشمهٔ حیوان روان در جوی ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۲آنکه در شور آورد شوریده‌حالان را می است
  2. شمارهٔ ۲۰۳دل بی لب او خراب خفته ست
  3. شمارهٔ ۲۰۴کی بزم اسیران ترا شمع و چراغ است
  4. شمارهٔ ۲۰۵دلم ز نسبت روی تو مهربان گل است
  5. شمارهٔ ۲۰۶ای خوش آن آزاده ای کو در به روی کام بست
  6. شمارهٔ ۲۰۷به گلشن بی تو سروم دود آه است
  7. شمارهٔ ۲۰۸همچو بلبل دلم غمین گل است
  8. شمارهٔ ۲۰۹چو شعله گرم درآمد، چو گل به تاب نشست
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.