پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۹۷ - الوصف الذی للحق

ز وصفی باز بشنو کوست للحق

نه لایق جز ذات حق مطلق

یکی جمع الاحد کاصل صفات است

وجوب ذاتیش هم وصف ذاتست

غنای ذاتیش هم بالیقین است

بذات خود غنی از عالمین است

بهر وصفی است گرچه ذو صفات او

غنی است و احد واجب بذات او

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۹۹ - الوصلتووصل آنوحدتی دان کو حقیقی است
  2. بخش ۵۰۰ - وصل‌الفصلز وصل الفصل بشنو گر برانی
  3. بخش ۵۰۱ - وصل‌الوصلز وصل‌الوصل گویم با تو حالی
  4. بخش ۵۰۲ - الوفاء بالعهدوفا بالعهد آن باشد که عاشق
  5. بخش ۵۰۳ - الوفاء بحفظ عهد التصرفوفا بر حفظ آن عهد تصرف
  6. بخش ۵۰۴ - الوقتشنو از وقت گر خود ره نوردی
  7. بخش ۵۰۵ - الوقفیهبود وقفیتت دور از تکلف
  8. بخش ۵۰۶ - الوقوف الصادقوقوف صادقت آنست و لایق
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.