پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۹۶ - وراء‌اللبس

وراءاللبس عین حق تعالی است

که در جمع الاحد در عین اخفاست

چو او در حضرت ثانی ز اخفا

ملبس شد بمعنیهای اسما

دگر هم بر حقیقتهای اعیان

بصورتهای اعیانی پس از آن

دگر هم بر صورهای مثالی

بحسیات دیگر بالتوالی

وراء‌اللبس گر داری تفطن

اشارت دان بذات لاتعین

بری ز اندیشه و هم و قیاس است

مثال است اینکه عاری از لباس است

مثال است اینکه اسماء و حقایق

لباس اوست بیقید و علایق

لباس آثار وحدانیت اوست

عیان از حسن او انیت اوست

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۹۸ - الوصف الذی للخلقدگر وصفی که للخلق است خود آن
  2. بخش ۴۹۹ - الوصلتووصل آنوحدتی دان کو حقیقی است
  3. بخش ۵۰۰ - وصل‌الفصلز وصل الفصل بشنو گر برانی
  4. بخش ۵۰۱ - وصل‌الوصلز وصل‌الوصل گویم با تو حالی
  5. بخش ۵۰۲ - الوفاء بالعهدوفا بالعهد آن باشد که عاشق
  6. بخش ۵۰۳ - الوفاء بحفظ عهد التصرفوفا بر حفظ آن عهد تصرف
  7. بخش ۵۰۴ - الوقتشنو از وقت گر خود ره نوردی
  8. بخش ۵۰۵ - الوقفیهبود وقفیتت دور از تکلف
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.