پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۵۰۵ - الوقفیه

بود وقفیتت دور از تکلف

بما بین مقامینت توقف

خوداز بهر قضای حق اول

که باقی مانده بر وی اندر اسفل

تهیا بر ترقی هم که دانی

بسوی پیشه و آداب ثانی

بوقفیت عمل کردن رشاد است

نشان مرد با حزم و جهاد است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۵۰۷ - الولیمهیا بهر تحقیق ولی باش
  2. بخش ۵۰۸ - الولایهپس از ذکر ولی اندر ولایت
  3. بخش ۵۰۹ - الولایه الصغریعبارت باشد از صغری با کمال
  4. بخش ۵۱۰ - الولایه الکبریعبارت آن بسیرت گر ثباتست
  5. بخش ۵۱۱ - الولایه العلیاکنم بر عارفی چالاک و بینا
  6. بخش ۵۱۲ - حرف الهاءعبارت هاء ز ذات شاه جود است
  7. بخش ۵۱۳ - الهوبود هو اعتبار از ذات حضرت
  8. بخش ۵۱۴ - الهباهبا آنرتبه‌ئی باشد که عنقا
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.