پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۵۰۸ - الولایه

پس از ذکر ولی اندر ولایت

بیان آموزدم حق از عنایت

قیام عبدبالحق از ولا دان

ز نفس خویش گردد چون فنا آن

رساند از تولایش بتعیین

مگر حق بر کمال قرب و تمکین

سه قسم ایدون ولایت نزد داناست

خود آن صغری و هم کبری و علیاست

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۵۱۰ - الولایه الکبریعبارت آن بسیرت گر ثباتست
  2. بخش ۵۱۱ - الولایه العلیاکنم بر عارفی چالاک و بینا
  3. بخش ۵۱۲ - حرف الهاءعبارت هاء ز ذات شاه جود است
  4. بخش ۵۱۳ - الهوبود هو اعتبار از ذات حضرت
  5. بخش ۵۱۴ - الهباهبا آنرتبه‌ئی باشد که عنقا
  6. بخش ۵۱۵ - همه‌الافاقه و همه‌الانفه و همهه الغالیهز همتها یکی باشد افاقت
  7. بخش ۵۱۶ - الهوا و الهواجسهوا میل است سوی مقتضیات
  8. بخش ۵۱۷ - الهواجمهوا جم واردات ناگهانیست
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.