صفی علیشاه
بخش ۴۹۸ - الوصف الذی للخلق
دگر وصفی که للخلق است خود آن
بر تبت فقر ذاتی دان و امکان
چو آن در هستی خود مستقل نیست
ورا جز احتیاج متصل نیست
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۵۰۰ - وصل‌الفصلز وصل الفصل بشنو گر برانی
- بخش ۵۰۱ - وصل‌الوصلز وصل‌الوصل گویم با تو حالی
- بخش ۵۰۲ - الوفاء بالعهدوفا بالعهد آن باشد که عاشق
- بخش ۵۰۳ - الوفاء بحفظ عهد التصرفوفا بر حفظ آن عهد تصرف
- بخش ۵۰۴ - الوقتشنو از وقت گر خود ره نوردی
- بخش ۵۰۵ - الوقفیهبود وقفیتت دور از تکلف
- بخش ۵۰۶ - الوقوف الصادقوقوف صادقت آنست و لایق
- بخش ۵۰۷ - الولیمهیا بهر تحقیق ولی باش
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.