صفی علیشاه
بخش ۴۶ - باب‌التاء
بود تا از تعینها کنایت
هم از تعداد موجودات آیت
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۸ - التجلیتجلی جلوه غیب‌الغیوبست
- بخش ۴۹ - التجلی الشهودیتجلی شهودی آن ظهور است
- بخش ۵۰ - التحقیقز حق باشد گرت در علم توفیق
- بخش ۵۱ - التصوفاگر خواهی ز معنای تصوف
- بخش ۵۲ - التلویندگر بشنو ز صوفی شرح تلوین
- بخش ۵۳ - باب الثاءبمعنی ثا اشارت بر ثواب است
- بخش ۵۴ - الثقهثقه بر رزق مقسوم اعتماد است
- بخش ۵۵ - باب الجیم الجذبهبود جذبه اگر پرسی عنایت
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.