پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۵۳ - باب الثاء

بمعنی ثا اشارت بر ثواب است

ثوابی کآن بدارین انتخاب است

دگر ز احسان و لطفی کاول او هم

ز حق شد در ازل بر خلق عالم

باحسان وجزا وجود واکرام

خود این در رتبه ثانیست بالتام

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۵۵ - باب الجیم الجذبهبود جذبه اگر پرسی عنایت
  2. بخش ۵۶ - الجرسجرس صوتیست مجمل کز جنابش
  3. بخش ۵۷ - الجسدجسد گر هست سیرت در مظاهر
  4. بخش ۵۸ - الجلاءجلا باشد ظهور ذات بر ذات
  5. بخش ۵۹ - الجلالجلال است احتجاب ذات حضرت
  6. بخش ۶۰ - الجمالجمالش جلوه ذات از کمال است
  7. بخش ۶۱ - الجمعیهاگر پرسی که جمعت کدام است
  8. بخش ۶۲ - الجمعندانی گرچه باشد جمع مطلق
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.