صفی علیشاه
بخش ۵۶ - الجرس
جرس صوتیست مجمل کز جنابش
بضرب و قهر آید در خطابش
چنان کز دور پنداری صدایی
تو را بر گوش آید ز آشنای
برد نامت بتندی لبک از پی
نیاید هیچ دیگر حرفی از وی
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۵۸ - الجلاءجلا باشد ظهور ذات بر ذات
- بخش ۵۹ - الجلالجلال است احتجاب ذات حضرت
- بخش ۶۰ - الجمالجمالش جلوه ذات از کمال است
- بخش ۶۱ - الجمعیهاگر پرسی که جمعت کدام است
- بخش ۶۲ - الجمعندانی گرچه باشد جمع مطلق
- بخش ۶۳ - جمع‌الجمعز جمع‌الجمع گر پرسی علامت
- بخش ۶۴ - جنه‌‌الافعالشنو از جنه‌‌الافعال واضح
- بخش ۶۵ - جنه‌‌الوراثهدگر باشد جنانی از وارثت
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.