پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۵۸ - الجلاء

جلا باشد ظهور ذات بر ذات

شهود این مقام از روی اثبات

که چون شد در تعینها ظهورش

بعارف باشد استجلا نورش

ز ذات خود شد او بر خویش ظاهر

نمود آنگه تجلی در مظاهر

ظهور ذات او مر ذات او را

شهود آن جلا دان جستجو را

شهود آن ظهوری کاول از ذات

بود بر ذات وانگه اندر آیات

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۶۰ - الجمالجمالش جلوه ذات از کمال است
  2. بخش ۶۱ - الجمعیهاگر پرسی که جمعت کدام است
  3. بخش ۶۲ - الجمعندانی گرچه باشد جمع مطلق
  4. بخش ۶۳ - جمع‌الجمعز جمع‌الجمع گر پرسی علامت
  5. بخش ۶۴ - جنه‌‌الافعالشنو از جنه‌‌الافعال واضح
  6. بخش ۶۵ - جنه‌‌الوراثهدگر باشد جنانی از وارثت
  7. بخش ۶۶ - جنه‌‌الصفاتیکی جنّت مسما بر صفات است
  8. بخش ۶۷ - جنه‌‌الذاتدری از جنه‌‌الذاتست مفتوح
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.