صفی علیشاه
بخش ۴۵ - بیت‌العزه
بیت‌العزه آنک اهل دل آمد
اگر پرسند قلب واصل آمد
شود حال فنا او را چو حاصل
بود اندر مقام جمع داخل
فنا باشد مقام عز و اکرام
دل از ذلت در آنجا یافت آرام
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۷ - التانیسبود تانیس بر ظاهر تجلا
- بخش ۴۸ - التجلیتجلی جلوه غیب‌الغیوبست
- بخش ۴۹ - التجلی الشهودیتجلی شهودی آن ظهور است
- بخش ۵۰ - التحقیقز حق باشد گرت در علم توفیق
- بخش ۵۱ - التصوفاگر خواهی ز معنای تصوف
- بخش ۵۲ - التلویندگر بشنو ز صوفی شرح تلوین
- بخش ۵۳ - باب الثاءبمعنی ثا اشارت بر ثواب است
- بخش ۵۴ - الثقهثقه بر رزق مقسوم اعتماد است
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.