فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ ترا که خط بناگوش ابجد نازست
- شمارهٔ ۱۲۲ کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزست
- شمارهٔ ۱۲۳ تبسمی که دهد یار ازان دهن جان است
- شمارهٔ ۱۲۴ سخن بلند چو گردد به وحی مقرون است
- شمارهٔ ۱۲۵ ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
- شمارهٔ ۱۲۶ هزار گرگ هوس در کمین عصمت توست
- شمارهٔ ۱۲۷ حیرتکده چشم مرا خواب ندیده است
- شمارهٔ ۱۲۸ بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی است
- شمارهٔ ۱۲۹ اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی است
- شمارهٔ ۱۳۰ ارباب همم را چه غم از بی پر و بالی است؟
- شمارهٔ ۱۳۱ جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیست
- شمارهٔ ۱۳۲ جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیست
- شمارهٔ ۱۳۳ ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیست
- شمارهٔ ۱۳۴ در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیست
- شمارهٔ ۱۳۵ هر کس طمع روی دل از مردم خس داشت
- شمارهٔ ۱۳۶ زاهدان را گوشه خلوت بس است
- شمارهٔ ۱۳۷ ای دل بی درد، آزادی بس است
- شمارهٔ ۱۳۸ در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداست
- شمارهٔ ۱۳۹ سرکشم ز ابر بهاری گذشته است
- شمارهٔ ۱۴۰ غم پوشش برونم را گرفته است
- شمارهٔ ۱۴۱ ای که گفتی نگاه خیره تو
- شمارهٔ ۱۴۲ زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخ
- شمارهٔ ۱۴۳ شنیدم آنقدر از دوستان تلخ
- شمارهٔ ۱۴۴ زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد
- شمارهٔ ۱۴۵ سرو را از جلوه مستانه از جا می‌برد
- شمارهٔ ۱۴۶ عقل را از مغز بیرون داغ سودا می‌برد
- شمارهٔ ۱۴۷ اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی است
- شمارهٔ ۱۴۸ قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی است
- شمارهٔ ۱۴۹ ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیست
- شمارهٔ ۱۵۰ خیال طره او در دل خراب گذشت
- شمارهٔ ۱۵۱ مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشت
- شمارهٔ ۱۵۲ ترخنده از عرق به می ناب زد رخت
- شمارهٔ ۱۵۳ هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاست
- شمارهٔ ۱۵۴ ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاست
- شمارهٔ ۱۵۵ ما را بهشت نقد، تماشای دلبرست
- شمارهٔ ۱۵۶ چون غنچه گر زبان تو با دل موافق است
- شمارهٔ ۱۵۷ موج خطر سفینه اهل توکل است
- شمارهٔ ۱۵۸ یعقوب بد نکرد که در هجر چشم باخت
- شمارهٔ ۱۵۹ امروز حسن خط به رخ او مسلم است
- شمارهٔ ۱۶۰ نرمی حصار عافیت جان روشن است
- شمارهٔ ۱۶۱ ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوست
- شمارهٔ ۱۶۲ تا عارضت ز آتش می برفروخته است
- شمارهٔ ۱۶۳ زلفت که همچو شام غریبان گرفته است
- شمارهٔ ۱۶۴ از سرد مهری آتش شوقم فسرده است
- شمارهٔ ۱۶۵ در جوش خلق کعبه حاجات گم شده است
- شمارهٔ ۱۶۶ خال تو ریشه در شکرستان دوانده است
- شمارهٔ ۱۶۷ دل بی خیال طایر شهپر بریده است
- شمارهٔ ۱۶۸ از پسته تو شور ملاحت چکیده است
- شمارهٔ ۱۶۹ آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است
- شمارهٔ ۱۷۰ دارد سری به کاکل او هر سری که هست
- شمارهٔ ۱۷۱ (در زیر آسمان دل بی اضطراب نیست
- شمارهٔ ۱۷۲ عشق ترا به رونق ما احتیاج نیست
- شمارهٔ ۱۷۳ بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیست
- شمارهٔ ۱۷۴ در گلشن وجود ره بوالفضول نیست
- شمارهٔ ۱۷۵ بر رنگ عصمت تو می ناب دست یافت
- شمارهٔ ۱۷۶ از ما به گفتگو دل و جان می توان گرفت
- شمارهٔ ۱۷۷ تا چند ز رسوا شدن راز توان سوخت؟
- شمارهٔ ۱۷۸ رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت است
- شمارهٔ ۱۷۹ رخسار تو شاداب تر از لاله طورست
- شمارهٔ ۱۸۰ می بی نمک صحبت احباب حرام است
متن اشعار به نقل از گنجور.